Douglasowi zabrali lizaka? Czy już zapomniał, jak wojewoda ukrócił jego władcze zapędy?
- Aktualności

27 marca 2025 roku radni przyjęli zasady szczecineckiego budżetu obywatelskiego. Komisja wydała pozytywną opinię. Przewodnicząca otworzyła dyskusję. Nikt nie zgłosił uwag. Miesiąc później, 29 kwietnia, wojewoda wydał rozstrzygnięcie nadzorcze. Jego uzasadnienie warto przeczytać choćby po to, żeby wiedzieć, kto według przyjętych wówczas reguł miał decydować o głosach mieszkańców.
Zacznijmy od prostego pytania. Ile głosów ma mieszkaniec Szczecinka w budżecie obywatelskim? Kto wziął do ręki uchwałę, ten odpowiedzi w niej nie znalazł. Rada zapisała, że szczegółowe zasady i limity ustali burmistrz w zarządzeniu. Podobnie było z poparciem potrzebnym do zgłoszenia projektu. Jeden przepis mówił, że podpisy mieszkańców w ogóle nie są wymagane. Inny powierzał burmistrzowi określenie minimalnego poparcia. Tymczasem art. 5a ust. 7 ustawy o samorządzie gminnym nakłada na radę obowiązek ustalenia wymaganej liczby podpisów, zasad głosowania i sposobu ustalania wyników. Wojewoda uznał, że rada przekazała burmistrzowi część kompetencji, które sama miała wykonać.
Najdalej szedł § 7 ust. 2. Wyobraźmy sobie, że po sfinansowaniu pierwszych projektów w puli zostaje 100 tys. zł. Kolejny projekt według liczby głosów kosztuje 120 tys. zł, a następny 80 tys. zł. Szczecinecka uchwała dawała burmistrzowi możliwość pominięcia droższego projektu i wybrania kolejnego, o ile ten tańszy uzyskał minimalne poparcie. A kto miał ustalić, ile wynosi to minimum? Również burmistrz.Uchwała pozostawiała mu zatem decyzję w konkretnej sytuacji po głosowaniu. Wojewoda uznał to uprawnienie za ingerencję w wybór mieszkańców. W połączeniu z brakami w zasadach głosowania i zgłaszania projektów uzasadniało to stwierdzenie nieważności całej uchwały.
I właśnie tę historię warto dziś przypomnieć Jerzemu Hardie-Douglasowi. Gdy miał większość, przez radę bez uwag przeszedł akt, który dawał mu zbyt wiele władzy. Wojewoda wkroczył wtedy i uchwała w całości straciła moc. Dziś, po zmianie większości, w sprawie prezydium wojewoda zażądał wyjaśnień. Wtedy było już rozstrzygnięcie. Dziś, są pytania, na które rada ma odpowiedzieć.
Burmistrz chcąc krytykować nowe prezydium powinien w pierwszej kolejności uderzyć się w pierś i przyznać się do własnych błędów. Radni mają prawo przypomnieć mu dorobek poprzedniej większości. A mieszkańcy mają prawo oczekiwać od burmistrza czegoś więcej niż reakcji dziecka, któremu zabrano lizaka. Większość w radzie nie była osobistą własnością Jerzego Hardie-Douglasa. Utrata większości też nie jest osobistą krzywdą. To moment, w którym do własnych pomysłów trzeba znów przekonywać ludzi. Najlepiej zacząć od tych, których najłatwiej dziś zaatakować.